به این مرحله که میرسی میفهمی که احساس تمامی زندگیست میفهمی که تمامی غم ها و شادیهایت در پس پرده احساست رنگ واقعی به خود می گیرند.. میفهمی که حتی ثانیه هایت را باز احساس اسیر خود کرده... می فهمی که بعضی احساساتت تا ابد مانند طنابی به. دور گردنت حلقه زده اند... و باز آرزو خواهی کرد کاش احساسی در دنیا وجود نمی داشت و کاش میشد بعضی آدم ها را به همین سادگی فراموش کرد....

چه ساده مي انگارند مردم شهر من ....واقعا فكر مييكنند بهشت هم خريدني ست وقتي بي ارزش ترين پول هاي خود را به همراه آواري منت به گدايي ميدهند و در تصورات خود بهشت را مال خود كرده اند...كاش ميدانستند....